توضیح دقیق تغییرات حالت ذرات ماده در حین تهیه دوغاب الکترود
Aug 24, 2020
ضخامت قطب قطب باتری لیتیوم به طور کلی حدود 40-200μm است و ضخامت قطب قطب با توجه به نوع باتری (انرژی بالا ، قدرت بالا و غیره) متفاوت است. اگر می خواهید باتری لیتیوم عملکرد الکتروشیمیایی خوبی داشته باشد ، قطعه قطب باید از نظر ضخامت در قسمت جلو ، وسط و عقب یکسان باشد و دارای سطح صاف و بدون نقص باشد. تحت شرایطی که فرآیند پوشش دهی کنار گذاشته شود ، تهیه دوغاب روش اصلی برای تعیین کیفیت آن است. ویسکوزیته دوغاب خوب باتری لیتیوم پایدار است و تغییر آن آسان نیست ، اندازه ذرات کوچک است ، پس از پوشش و خشک شدن دانه آشکاری وجود ندارد و هیچ ماده خارجی مانند حباب وجود ندارد. سپس ، در طی مراحل آماده سازی دوغاب ، دو جنبه اصلی وجود دارد که باید به آنها توجه شود: یکی اینکه مواد اولیه را به طور مساوی پراکنده کنید. مورد دیگر جلوگیری از تجمع ثانویه ناشی از تعامل بین مواد اولیه است. بنابراین ، هدف از فرآیند مخلوط کردن ، پراکنده و مخلوط کردن مواد اصلی به طور مساوی است و در عین حال مانع از تجمع مجدد ذرات می شود.
قطب های باتری لیتیوم به قطب های قطب مثبت و قطب منفی تقسیم می شوند. مواد فعال ، رساناها ، چسب ها و حلال های استفاده شده در دو قطب قطب با سیستم باتری متفاوت است. برای مخلوط کردن چنین سیستم پیچیده ای چند مرحله ای در دوغاب سوسپانسیون همگن نیاز به تجربه عملی بیشتر و مبانی نظری دارد. هرچه اندازه ذرات ماده کوچکتر باشد ، شکل آن عجیب تر ، پراکندگی آن دشوارتر است ، به ویژه ماده رسانا کربن سیاه ، که در طی فرآیند هم زدن اغلب به قطعات بزرگ تبدیل می شود ، نه تنها رسانای خوبی بازی نمی کند نقش دارد ، اما همچنین انرژی خاص باتری را تحت تأثیر قرار می دهد. کربن سیاه نه تنها می تواند در باتری های لیتیوم بلکه در پلاستیک ها ، پلیمرها و سایر صنایع نیز مورد استفاده قرار گیرد ، بنابراین مطالعات زیادی در مورد پراکندگی کربن سیاه انجام شده است. طبق گزارش تحقیقات فعلی ، روش های مختلفی برای پراکندگی توده ها وجود دارد:

اولین پراکندگی در سمت چپ (فرسایش) تحت تأثیر نیروی مکانیکی نسبتاً ضعیف رخ می دهد. در این زمان ، مواد با نیروی مکانیکی جریان می یابند و اجزای ذره در اندازه های مختلف را تشکیل می دهند. در طی این فرآیند ، قطعات کوچک مواد به تدریج از سنگدانه های بزرگ پوست گرفته و ذرات ثانویه تشکیل می شود. هنگامی که نیروی مکانیکی خارجی از مقدار بحرانی خاصی فراتر رود ، پارگی ذرات به طور ناگهانی اتفاق می افتد ، همانطور که در وسط شکل بالا نشان داده شده است. اگر انرژی مکانیکی به سطح مشخصی برسد و زمان افزایش یابد ، ذرات همچنان از هم جدا می شوند ، اما احتمال این پدیده کم است.

در طول تهیه دوغاب باتری لیتیوم ، فرم تماس بین مواد ممکن است دارای سه حالت نشان داده شده در شکل بالا باشد. اول ، تغییر ساختار کربن سیاه آسان نیست و توزیع آن نسبتاً یکنواخت است و به صورت ساختار 1 موجود است. با پیشرفت هم زدن مکانیکی ، دپلیمریزاسیون و پراکندگی ماده رسانا به طور همزمان اتفاق می افتد و در نهایت ماده رسانا کاملاً روی سطح ماده زنده پوشانده می شود.
این یک فرآیند بسیار مهم از وجود ذرات ماده اولیه برای تبدیل شدن به یک ماده مخلوط همگن است. کل فرآیند را می توان به حالت پودر جامد (I) ، حالت مرطوب مخلوط (II) و در نهایت حالت معلق (III) تشکیل داد. کنترل فرآیند در شکل زیر نشان داده شده است.

مشخصات ، مزایا و معایب هر مرحله در این فرآیند در جدول زیر نشان داده شده است:

در مرحله اختلاط خشک ، انرژی ورودی تجهیزات ، نیروی مکانیکی و اندازه ذرات ماده زنده همگی بر پراکندگی ماده رسانا تأثیر می گذارند. علاوه بر این ، جمع شدن مواد بسیار تحت تأثیر رطوبت هوا است.
حالت خیس شدن با اضافه شدن حلال برای اولین بار به پودر جامد شروع می شود. درجه خیس شدن به درجه اشباع پودر به مایع و حالت چسبندگی و تنش بستگی دارد. در این فرآیند ، در حالی که حالت اختلاط مخلوط را تغییر می دهد ، پراکندگی و جمع شدن بطور مداوم در حال انجام است. با رسیدن به نقطه ژل یا حالت کاملاً اشباع شده ، دیگر نیروی زیادی وارد نمی شود و نیروی برهم کنشی بین ذرات نیز کاهش می یابد و سپس می توان آنرا رقیق کرد تا به مقدار ماده جامد مورد نظر کاهش دهد. در مرحله رقت تعلیق ، مکانیک سیالات و نیروی برشی دوغاب درگیر می شوند. در شرایط جریان سیال ، نیروی برشی وارد شده توسط میکسر بر روی ذرات باعث می شود که ماده در یک حالت پایدار باشد.
فرایندهای مختلف پردازش و کنترل ، نیروهای مختلفی را به مواد و مواد اولیه وارد می کنند که باعث یکنواختی ذرات می شود. به ویژه برای ماده رسانای کربن سیاه ، شدت تنش متغیر تأثیر بسیار خوبی بر هدایت الکترونیکی ، ظرفیت باتری و چگالی جریان قطعه قطب دارد. نفوذ زیاد ، بنابراین درک وضعیت مرحله اختلاط مواد در فرآیند تهیه دوغاب بسیار ضروری است.
